Dlaczego zawsze wynajmuję na Maderze najmniejszy samochód

Serpentyna za Curral das Freiras

Na pierwszy tydzień wynająłem tu SUV-a średniej wielkości. Wydawało się to rozsądnym wyborem: więcej miejsca w bagażniku na walizki, wyższa pozycja siedzenia dla lepszych widoków, trochę dodatkowej przestrzeni dla dwóch dorosłych, którzy mieli z niego korzystać przez siedem dni. Stojąc przy ladzie wypożyczalni, czułem się z siebie nawet trochę zadowolony. Dwadzieścia minut później stałem jak wryty na drodze do Curral das Freiras, dziobem skierowany w stronę serpentyny, której mój samochód był po prostu za szeroki, by pokonać ją jednym manewrem, z furgonetką czekającą za mną i przepaścią po prawej stronie, na którą starałem się nie patrzeć.

To właśnie w tym momencie sama z siebie, niepytana, uformowała się teza całego tego tekstu: wynajmowanie dużego auta, bo to wydaje się wygodne, to decyzja, która obraca się przeciwko tobie już przy pierwszej górskiej wiosce. Nie w końcu. Natychmiast.

Dwadzieścia procent to nie przenośnia

Przed przyjazdem czytałem, że niektóre drogi Madery mają nachylenia powyżej 20%. Skinąłem głową na tę liczbę tak, jak kiwa się głową nad kartą techniczną. Nie zrozumiałem jej, dopóki skrzynia biegów SUV-a — nie, chwila, moje auto miało manualną skrzynię, i to osobny problem, do którego jeszcze wrócę — nie zaczęła walczyć ze zboczem, które przypominało bardziej ścianę niż drogę, na nawierzchni ledwo szerszej niż sam samochód, bez żadnej bariery między asfaltem a widokiem w dole.

Takie drogi są wszędzie w głębi wyspy: w drodze do Fanal, nad Camara de Lobos, przy dojeździe do Cabo Girão. Budowano je z myślą o ruchu sprzed dziesięcioleci, później po prostu wyasfaltowano, nie przeprojektowano. Samochód węższy o kilka centymetrów to na tych drogach nie drobna wygoda. To różnica między tym, czy widzisz, że lusterko mija skałę, a zgadywaniem.

Funchal też nie wybacza dużego rozmiaru

Góry mają swoją reputację, ale pierwszym miejscem, w którym mój SUV naprawdę okazał się nie na miejscu, było stare miasto Funchal, na uliczkach starszych od samochodu o parę stuleci i nigdy nieposzerzanych z myślą o nim. Jednokierunkowe pasy ledwo mieszczące dwa mijające się lusterka, krawężniki pojawiające się bez ostrzeżenia i parkowanie zarówno rzadkie, jak i płatne — krążyłem dwadzieścia minut w pobliżu mariny, zanim poddałem się i zapłaciłem za rampę na wielopoziomowym parkingu, w którą mój samochód ledwie zmieścił się na ukos.

To nie jest problem górski. To codzienny problem stolicy, i jest to jedyna rzecz, o której nikt nie mówi, gdy wyobraża sobie siebie jadącego do Monte czy Santany z bagażnikiem pełnym sprzętu plażowego.

Skrzynia biegów, przed którą nikt nie ostrzega

Oto część, która pogorszyła decyzję o dużym samochodzie, a nie tylko uczyniła ją niewygodną: zakładałem, że przesiądę się na automat, jeśli manual okaże się zbyt trudny. Nie mogłem. Manualna skrzynia to na Maderze obowiązująca norma we flotach wynajmu, a nie równorzędna opcja, a automaty stanowią mniejszą i droższą część floty, która najszybciej się wyprzedaje w wysokim sezonie.

Tak więc wybór, przed jakim faktycznie stoi większość odwiedzających, to nie „manual albo automat w dowolnym rozmiarze, jaki mi się podoba” — to „manual, w rozmiarze, jaki jeszcze został”, co zwykle oznacza samochody średnie i większe, bo to one zostają, kiedy małe automaty i małe manuale już się rozeszły. Zakładanie, że automat wyratuje cię z niezręczności dużego samochodu, to pułapka. Nie wyratuje, bo istnieje realna szansa, że w ogóle go nie dostaniesz, i będziesz ruszać pod górę na nachyleniu 20% samochodem, który do tego jest za szeroki na drogę.

Co teraz naprawdę wynajmuję

Od tamtej pory przy każdym wyjeździe rezerwuję najmniejszy hatchback, jaki ma firma — nie kompaktowego SUV-a, nie kategorię „rodzinną”, tylko faktycznie najmniejszy z listy. Kosztuje mniej. Łatwiej cofnąć go w mijankę, gdy z naprzeciwka nadjeżdża furgonetka za Porto Moniz. Mieści się na rampach wielopoziomowych parkingów w Funchal bez wstrzymywania oddechu.

A na autostradowych odcinkach VR1, gdzie te nieliczne szybkie drogi wyspy biegną tunelami wzdłuż południowego wybrzeża, robi dokładnie to samo, co większy samochód, bo ta dodatkowa szerokość i moc i tak nigdy nie są wykorzystywane. Za rozmiar płaci się tylko na drogach, gdzie rozmiar jest utrudnieniem, a na Maderze to większość dróg, gdy tylko zjedziesz z przybrzeżnej trasy.

Gdzie chętnie oddaję kierownicę komuś innemu

Powiem też i to, bo udawanie, że mały samochód rozwiązuje wszystko, byłoby swoim własnym rodzajem nieszczerości: niektóre drogi tutaj warto pokonać z kimś innym za kierownicą, niezależnie od rozmiaru auta. Stara droga serwisowa w dół do Rabaçal jest całkowicie zamknięta dla prywatnych samochodów, a wędrówka do wodospadów 25 Fontes naprawdę ma sens tylko wtedy, gdy dotrze się tam wahadłowym busem, co dokładnie dzieje się podczas

wycieczki pieszej w małej grupie z Rabaçal do wodospadów 25 Fontes

.

A droga na Pico do Arieiro przed świtem, w chłodzie, na zakrętach, których jeszcze wyraźnie nie widać, to nie jest droga, którą wybrałbym, żeby uczyć się jej na własnym wynajętym samochodzie o piątej rano — ten wschód słońca przeżyłem jako pasażer podczas

porannej wycieczki jeepem na Pico do Arieiro

i byłem z tego zadowolony.

To samo dotyczy nieutwardzonych dróg na wschodnim grzbiecie wyspy, które pokonałem podczas

wycieczki jeepem w małej grupie przez Pico do Arieiro i Santanę

zamiast we własnym dwunapędowym wynajętym samochodzie. Nic z tego nie przeczy tezie o małym samochodzie. To ta sama logika posunięta o krok dalej: dobrać pojazd — albo kierowcę — do drogi, a nie do tego, ile przestrzeni wydaje się uspokajające na parkingu.

Jeśli chcesz pełniejszej argumentacji za i przeciw jeździe samochodem tutaj w ogóle — autobusy, taksówki, trasy z własnym samochodem — znajdziesz ją w ogólnym przewodniku po jeździe na Maderze oraz w przewodniku po wynajmie samochodu, i warto to przeczytać, zanim cokolwiek zarezerwujesz. Ten tekst jest celowo węższy: gdy już zdecydujesz się prowadzić, nie pozwól, by sprzedawca przy ladzie namówił cię na ten jeden błąd, który zemści się już przy pierwszej wiosce.

Wynajem samochodu na Maderze: pytania, które wciąż słyszę

Czy mały samochód na Maderze jest naprawdę konieczny, czy to przesada?

To nie przesada. Drogi powyżej wiosek takich jak Curral das Freiras czy Fanal mają nachylenia przekraczające 20%, a spora ich część ma szerokość jednego samochodu z mijankami. Kompaktowy samochód sprawia, że te mijanki są użyteczne; duży SUV często w ogóle się w nich nie mieści.

Czy na Maderze można wynająć auto z automatyczną skrzynią biegów?

Można, ale nie należy tego zakładać. Manualna skrzynia to standard w większości tutejszych flot wynajmu, automaty stanowią mniejszą i droższą część floty i najszybciej się wyprzedają w wysokim sezonie. Jeśli go potrzebujesz, zarezerwuj go konkretnie i wcześnie.

Jaki rozmiar samochodu faktycznie polecasz?

Najmniejszy hatchback, jaki oferuje wypożyczalnia, najlepiej segment mini, a nie kompaktowy SUV. Na przybrzeżnej autostradzie VR1 nic nie tracisz, a zyskujesz szerokość, promień skrętu i pewność siebie w chwili, gdy zjedziesz na drogę do wioski.

Czy strome, wąskie drogi są tylko w górach, czy też w Funchal?

Jedno i drugie. Górskie nachylenia są bardziej dramatyczne, ale starsze uliczki Funchal, zwłaszcza wokół Zona Velha, powstały na długo przed samochodami i pozostają wąskie, jednokierunkowe i strome jednocześnie.

Czy parkowanie w Funchal jest trudniejsze z większym samochodem?

Tak. Miejsc przy krawężniku w centrum Funchal jest mało i są płatne, zatoczki są ciasne, a rampy w wielopoziomowych parkingach nie zostały zaprojektowane z myślą o wymiarach SUV-a. Mniejszy samochód szybciej znajduje miejsce i wciska się w nie bez składania lusterek.

Czy powinienem po prostu w ogóle unikać jazdy samochodem?

To uzasadniony wybór i wielu odwiedzających świetnie sobie z nim radzi, ale to inne pytanie niż to, na które odpowiada ten tekst. Ten artykuł mówi o tym, jaki samochód zarezerwować, jeśli już zdecydujesz się prowadzić; argumenty za i przeciw jeździe w ogóle znajdziesz w ogólnym przewodniku po jeździe, a alternatywy opisane są osobno w przewodniku po poruszaniu się bez samochodu oraz w planie podróży po Maderze bez samochodu.